Aşk Tesadüfleri Sever 3
Aşkı ararken geçmişte kaybolanlar…
Aşk Tesadüfleri Sevmez3, adından da anlaşılacağı gibi, aynı ekip tarafından üçüncüsü çekilen ve sürekli geri dönüşlerle oldukça karmaşıklaşan, iyi niyetli, iyi çalışılmış, organ naklinin önemini duyurmak gibi temiz duygularla örülü bir film. Eli yüzü düzgün ama dördüncüsüne gerek yok dedirtiyor.
Herkese iyi gelen bir mechul kahraman mutlaka vardır..
“Aşk tesadüfleri Sever”in 2011’in başında gösterime giren ilk versiyonunda başrolde Mehmet Günsur (Özgür) ve Belçim Bilgin (Deniz) oynuyordu. Yönetmen Ömer Faruk Sorak’tı. Ankara’da başlayan hikayede çocuklukları ve gençliklerinde sıkça karşılaşan ikilinin duygusal öyküsünün arkasında Türkiye’nin toplumsal ve kültürel değişimi de anlatılıyordu. “Bazen ilk görüşte bilirsin, o insan senin kaderindir, bazen bir ömür ararsın, bulunmaz” filmin afişinde de yer alan filmin ana fikriydi. Nostaljik yanıyla film çok beğenildi, güzel eleştiriler aldı.
İkincisi çekilmişti
Bu filmin başarısı üzerine olsa gerek, Ömer Faruk Sorak, bu kez 2020’de “Aşk Tesadüfleri Sever 2”yi İpek Sorak’la beraber çekti. Başrolde yine Mehmet Günsur vardı ama partneri değişmiş, yanına Nesrin Cevadzade gelmişti. Bu kez motto, “Aşk Sevmekten Vazgeçmemektir” oldu. İkilinin arasındaki imkansız aşkın nedeni bu kez iki ayrı kültür ve geçmişti. İstanbullu Rumların Yunanistan’a yollanmaları, Ankara sahneleri, film gel gitlerle doluydu.
“Aşk Tesadüfleri Sever 3” te ise ilk tepkim, “E, biz bu filmi görmedik mi?” oldu! Nitekim “Aşk Tesadüfleri Sever 2”yi o zaman çalıştığım Cumhuriyet gazetesinde yazmışım. Pek de ağlamış, etkilenmişim. Ömer Faruk Sorak, tutan projeye devam ediyor, bu kez de üçüncüyü çekmiş, İpek Sorak’ın katkısı daha da çoğalmış, senaryoyu da yazmış. Çekimde de var.
Teknik iyi
Böcek filmin çekim standartları diye bir şey var : teknik, mekan seçimi, dekor, kostüm, olabileceğin en iyisi. Bu titizlik reklam filmi çekenlerde vardır, burada devam ediyor, olanak ve ekip meselesi herhalde. Devam eden ikinci alışkanlık ise Mehmet Günsur sevgisi. Sıkıntı yok, biz de seviyoruz kendisini ve oyunculuğunu, maşallah saati durdurmuş, ilk filminde nasılsa burada da öyle, bütün karizması ve doğallığıyla oynuyor. Ama kadınlar hep değişiyor, karşısında yine farklı bir kadın oyuncu var : ilk kez izlediğim Devrim Özkan. Tipik bir Nişantaşı güzeli. Doğal ama şiş dudaklı, bol küpeli, dövmeli, croc seviyor. Üzerine o dönem moda olan kimono giyiyor! Oysa Mehmet bildiğimiz Mehmet!
Kurgu çok karışık
Böcek prodüksiyonlarında dekorda, kıyafet seçiminde, dönem bölümlerinde sanat yönetmeninin büyük bir titizliği ve başarısı var. Hele Devrim Özkan’ın evine bayıldım. Şimdi diyeceksiniz ki filmdeki adı neydi? Mavi galiba. Film, konunun 3. sü olduğu için her bölüm birbirine karıştı. Filmde en çok eleştirdiğim konu da bu; o kadar çok geri dönüşler var ki, birincideki kız, ikincideki konu, üçüncüdeki olay derken ipin ucunu kaçırıyorsunuz. Ben ki haftada en az üç film izliyorum, dikkatim dağıldı. Tek başına konu güzel, ama fazla temiz. Temiz derken adında AŞK olan bir filme gidiyorsunuz, birbirlerine aşık olan iki genç, sonuna doğru bir kez, o da yüzleri kapalı olarak öpüşüyor. TV dizisi olsa, aile var diyeceğim ama bu sinema salonunda gösterilecek bir film. Zaten konusu da organ naklini desteklemek üzerine. Hatta bir arkadaşım basın gösteriminden çıkarken “Kamu spotu gibi olmuş!” dedi. O kadar acımasız olmayacağım. Keyifle izledim, bir iki kez gözlerim doldu. 2. De daha çok ağlamıştım! Biraz daha çok aşk olsaydı, kamu spotu gibi olmayacaktı ama bence asıl sıkıntı kurguda.
Hani bulmacalar vardır ya, fare peyniri bulmak için nasıl bir yol izleyecek, tarzında, bu da her flashbeck’te, bunlar büyüyünce anası mı oldu, babası mı, yok büyük annesiydi filan diye düşünüyorsunuz. Filmi izlemek için kim kimdir diye el kitapçığı dağıtmak lazım. Seyirci film izlemeye geliyor, bulmaca çözmeye değil. Hele huzur evi sahnelerinde kim kimdi, hala içinden çıkamadım. Biri birini affediyor, niye affediyor? Çocuk öksürüyordu, ama tüberkloz mu oldu, ne oldu? Kimin evinde kalıyordu, terk mi edilmişti, kim bakıyordu, vb. hep birer bilinmez olarak kalıyor. Sonrasında düşünüp bulmaya çalışıyorsunuz.
Senaryo ve yönetmen aynı aileden olunca, bu ikili, evde işte aynı konu üzerinde üçüncü kez de çalıştıkları için, her ayrıntıyı takip edebiliyor, biliyorlar. Ama izleyici için aynı şey değil, onu düşünmemişler. Oyunculuklar, teknik, dekor, mükemmel denecek kadar iyi olunca, iyi olmayan noktalar daha çok batıyor, onu da yazmak gerekiyor.
Yönetmen : Ömer Faruk Sorak, İpek Sorak
Senaryo : İpek Sorak, Funda Dündar
Görüntü Yönetmeni : Oktay Başpınar
Kurgu : Nurhan Bilek, Ömer Kalos
Müzik : Ozan Çolakoğlu
Oyuncular : Mehmet Günsür, Devrim Özkan, Serkan Altunorak, Ümit Bülent Dinçer, Ülkü Hilal Çiftçi, Durukan Çelikkaya, Berrin Arısoy, Pınar Töre, Serhan Süsler, Müge Duygun, Rüzgar Eser Düzenli, Derinsu Sorak, Deren Baştaş ve Belçim Bilgin, Ayda Aksel, Hüseyin Avni Danyal, Güler Ökten, Bennu Yıldırımlar, Zuhal Olcay, Uğur Polat, Emin Gürsoy, Ruhi Sarı, Ayşe Arman
Türkiye / Romantik-Dram / 122 Dk.













