Solo Mio
Bir Balayının Yas Günlüğü
Mizahın eğlendirmenin ötesinde, psikolojik bir savunma aracı olarak işlev görmesi filmin keyifli detaylarından sayılabilir. Karakterin kırılgan yapısı komediyle dengeleniyor. Film; gülmek her zaman gülmek değildir, bazen acıyı bir adım ileriye taşımanın yolu olabilir diyor.
Tek Kişilik Bir Hikaye
Daniel Kinnane ve Charles Kinnane’nin yönetmenlik koltuğunu paylaştıkları Solo Mio, Romantik / Komedi türünü sevenlerin bile dikkatini çekecek bir yapım gibi görünmüyor. Hep aynı yolu izleyen ve türe yeni bir şey katmayan yapım, bir Pazar öğleden sonrası için uygun görünüyor. Filmde yer alan oyuncularsa şöyle sıralanıyor : Kevin James, Nicole Grimaudo, Alyson Hannigan, Jonathan Roumie, Kim Coates.
Kalp kırıklığıyla düğün günü terk edilen bir adamın kendini bulma yolculuğunu izliyoruz. Matt (Kevin James) mihrapta yalnız kalınca sonrasında planlanan balayını tek başına geçirmeye karar veriyor. Romantizmin taşına toprağına sızdığı Roma’da diğer çiftlerle zaman geçirmeye başlıyor. Durumunu fark eden birkaç kişiyle tanışıyor ve kendi dönüşümünü gerçekleştirmesi için onların desteğini alıyor. Film dram dozunu iyi ayarlıyor. Aşırı bir dram söz konusu değil. Ayrılığın da ölüm gibi yas tutmayı gerektiren bir döngü olduğunu düşünürsek, Matt’in yaşadığı terk edilme durumunun onu bir yas döngüsüne sokması gerektiğini söyleyebiliriz. Matt bu döngüye girmeyi reddediyor ve Roma’da kendisini ve mutluluğu tekrar buluyor.
Kevin James’in daha çok bir komedi oyuncusu olarak öne çıktığını bildiğimiz için, daha kırılgan ve içe dönük bir karakter olan Matt’i hiç fena yansıtmadığını söyleyebiliriz. Film özünde, bir insan için oldukça travmatik sayılacak bir hikâyeye ev sahipliği yapsa da Kevin James’in role kattıkları sayesinde, filmi bir melodram olmaktan çıkartıp samimi bir tarafa taşıyor. Roma’nın nefis tarihi dokusu sayesinde Solo Mio, görsel olarak keyif veren bir romantik komediye dönüşüyor. Filmde mekânlar sadece mekân olmaktan çıkıyor, karakterin değişimine ayak uyduran canlı yapılara dönüşüyor.
Aşkın Yokluğunda Kendini Bulmak
Film her ne kadar klişelerden kaçınmak istese de türün akışı gereği bazı klişelere düşmek zorunda kalıyor. Romantik / Komedi türünün en belirgin kusuru olan, yan karakterlerin yüzeyselliği Solo Mio’da da mevcut. Romantizmi ve hikâyenin ana karakterlerini ön plana çıkarabilmek için yan karakterlere yeterince yer verilemiyor. Yan karakterler hep ana karakterlere hizmet eden kişiler olarak kalıyor. Hikâyenin komedi tarafına dikkat çekmek adına yan karakter derinliği sağlanamıyor. Bu da anlatının yapısını tek boyutlu hale getiriyor. Solo Mio, katmanlara ya da alt metinlere yer vermeyen, yüzeysel bir film olmanın ötesine geçemiyor.
Filmde; bazı bitişlerin yeni bir başlangıç olabileceği, umudun diri tutulması gerektiği, insanın her yaşta aşkı bulabileceği anlatılıyor. Filmin alt metni çok kuvvetli olmasa da yalnızlık, aidiyet, kimlik arayışı ve dönüşüm kavramları yüzeysel de olsa bir metafora hizmet ediyor. Duygusal enkazın küllerinden yeni bir kimliğin inşasına tanıklık ediyoruz. Bu yeniden doğuş sembolik olarak ifade ediliyor. Düğünde terk edilen biri olmak, hayal kırıklığını besliyor. Hayal kırıklığı güven inşasını zorlaştırıyor. Düğünde terk edilmek, birlikte kurulmak istenen hayat anlatısının çökmesine neden oluyor. Balayı eylemi, özünde iki kişilik olduğu için, doğal olarak bunu tek başına yapmak zorunda kalmak filmin dinamiğini bu yöne çekiyor. Balayı, burada romantik bir eylem olmaktan çıkıp insanın özünü anlayıp, kendisini tanıdığı bir ibadet yolculuğuna evriliyor. İbadet yolculuğu filmde var olan bir anekdot değil, metaforik bir söylem olarak yerini alıyor. İki kişi olarak çıkılması planlanan balayı, yalnızlıkla yüzleştiren bir ritüel olarak dikkat çekiyor.
Mizahın eğlendirmenin ötesinde, psikolojik bir savunma aracı olarak işlev görmesi filmin keyifli detaylarından sayılabilir. Karakterin kırılgan yapısı komediyle dengeleniyor. Film; gülmek her zaman gülmek değildir, bazen acıyı bir adım ileriye taşımanın yolu olabilir diyor.
Yönetmen : Charles Kinnane, Daniel Kinnane
Senaryo : Kevin James, John Kinnane, Patrick Kinnane
Görüntü Yönetmeni : Jared Fadel
Kurgu : Pete Kinnane
Müzik : Joy Ngiaw
Oyuncular : Kevin James, Alyson Hannigan, Nicola Grimaudo, Kim Coates, Jonathan Roumie, Julee Cerda, Julie Ann Emery, Andrea Bocelli, Alessandro Carbonara
ABD / Komedi-Romantik / 96 Dk.
