Dondurmacı / Ice Cream Man
Kanlı Dondurma
Bu hafta “+18” olarak vizyona giren “Dondurmacı” özellikle mantık hataları, gereksiz sert sahneleri ve ilgi uyandırmayan konusu ve genel atmosferi ile beni tatmin etmedi. Oysa korku ya da gerilimi sadece sürekli her sahnede kan göstermekle bir tutma anlayışı artık çok demode bir yaklaşım. İzleyiciler olarak daha zekice senaryoları hak ettiğimizi düşünüyorum.
Dondurmacı huzur vermiyor
Dondurma yiyen bir çocuktan ne beklersiniz? Mutluluk, keyif… Ama bu yapımdaki dondurmacı bu huzuru vermiyor. Aksine, gelmesi ile küçük kasabanın tüm o dingin huzuru alt üst oluyor. Fakat sahneler ilerledikçe sadece büyüklere saldıran, onları birer canavar gibi parçalayan çocukları görmek içimizi sıkıyor. Dondurmacının gayesi sona saklansa da, bu finalde tıpkı yapımın geneli gibi izleyene ciddi bir tesirde bulunmuyor. Bu hafta “+18” olarak vizyonlara giren “Dondurmacı” beni korku / gerilim türünde tatmin etmediği gibi kimi yönleri ile rahatsız da etti.
Bir Gün Kasabaya Bir Dondurmacı Gelir ve…
Dondurmacı temalı yapımlar hangisi diye zihnimizi zorladığımızda herhalde ilk aklımıza gelen Yüksel Aksu’nun “Dondurmam Gaymak” filmi olmalı. 2005 tarihli filmde Ali Usta’nın büyük dondurma markaları ile yaşadığı sorunlar ve mücadeleleri yerel ve özgün bir dille sunulmuştu bizlere. Muğla yöre insanlarının şiveleri ve kendilerine has özelliklerinin yansıdığı yapım, her bakımdan insanın içini ferahlatır şekilde sinema salonlarından ayrılmamıza imkân veriyordu. Bu hafta vizyona giren Eli Roth’un filmi için ise aynı şeyleri söylemek oldukça zor. Daha öncesinde “Cabin Fever”, “Hostel”, “Borderlands” gibi yapımlardan tanıdığımız yönetmen, yine kimi retro görüntüler eşliğinde korku türüne imza atsa da, bu kez şiddetin tonunu oldukça yüksek tutmuş.
Amerika’nın orta halli ailelerinin yaşadığı Bayleen Bay kasabasında aslında her şey normal görünmektedir. Bir taraftan oyun oynayan çocuklar, öte yandan ebeveyn telaşları ile klasik bir huzurlu ortam görünümü varsa da sanki müzik ve çekim tarzının sunduğu atmosfer birazdan bazı sorunların ortaya çıkacağını haber verir gibidir. Gerçekten de bu huzurlu ortamı daha önce hiç görülmeyen, küçük aracı ile dondurma satan gizemli bir dondurmacı bozar. Dondurmaları yiyen çocuklar bir süre sonra önce ailelerini, sonrasında okullarındaki kişilere zarar veren, hatta zarar vermeyi bırakın onları resmen parçalayan birer canavara dönerler. Durum bir süre sonra kontrolden çıkar ve sadece birkaç çocuk ile dev bir dondurma yiyerek zombileşen çocuklar arasında savaş başlar. Slasher türüne kayan, tıpkı “Fareli Köyün Kavalcısı” hikâyesi gibi başında dondurmacının olduğu bir grubun gittikçe toplum için tehlikeli bir hale bürünmesi ile karşılaşırız.
Bayağı Şiddet Rahatsızlık Verici
“Dondurmacı” filminde biz ilk başlarda bu dondurmacının kim olduğu ve nereden çıktığı sorularının cevabını ancak yapımın finalinde ve tamamen izleyene dikte eder şekilde almaktayız. Örneğin kimi benzer noktaları olsa da, 2025 yapımı “Weapons” daha zeki bir kurgu ile ve izleyeni de tatmin eder şekilde sona ermişti. Oysa “Dondurmacı”, finalinin kısmi sürprizli hali dışında, finaliyle de sanki aceleye geliyor gibi. Ve aralarda da o kadar çok kötü oyunculuklar ile mantık hataları yapıyor ki.
Polislerden, itfaiye görevlilerine, öğretmenlerden, ebeveynlere kadar bunca kişinin ihtiyatsız haller ile bu kadar kolaylıkla kurban gitmeleri ancak küçük bazı çocukların kolaylıkla tehlikelerden sıyrılmaları ya da bu kirli dondurma etkisinin sadece çocukları etkileyip erişkinleri sadece felç etmesi gibi kısımlar ikna edici bir şekilde izleyene sunulmuyor. Bu nedenle salondan çıkarken, sadece bolca şiddet, kan gibi rahatsız öge ile muhatap olunmuş gibi bir hisle ayrılınıyor. Gerçekten de yapım, şiddetin tonunun iyi ayarlanmaması nedeni ile oldukça rahatsızlık uyandırabilir. İzlemek isteyenler bu sebeple bile dikkatli olmalı. Zaten film bu kaygılarla +18 olarak gösterime girdi. Ben filmi izlerken sürekli “bu kadar çocuk çekim sürecindeki zorlukları ya da psikolojik tahribatı nasıl atlattı?” onu merak ettim. Biz izlerken yani pasif halde bile ürperti duyarken, çocukların bu denli bayağı sert sahnelerde boy göstermeleri akıl işi değil açıkçası.
Sonuç olarak; “Dondurmacı” özellikle mantık hataları, gereksiz sert sahneleri ve ilgi uyandırmayan konusu ve genel atmosferi ile beni tatmin etmedi. Oysa korku ya da gerilimi sadece sürekli her sahnede kan göstermekle bir tutma anlayışı artık çok demode bir yaklaşım. İzleyiciler olarak daha zekice senaryoları hak ettiğimizi düşünüyorum. Yine de özellikle hafta sonu tercihi olarak bu filmi görmek isteyenler olursa gerek çocukların bu kadar sert bir filmde boy göstermeleri gerekse şiddetin dozajı yönünden daha sonra kendilerini iyi hissetmemeleri oldukça yüksek bir ihtimal, biz uyarımızı yapalım…
Yönetmen : Eli Roth
Senaryo : Eli Roth, Noah Belson
Görüntü Yönetmeni : Simon Shohet
Müzik : Brandon Roberts
Oyuncular : Ari Millen, Benjamin Byron Davis, Karen Cliche, Sarah Abbott, Dylan Hawco, Eli Roth, Ryan Allen, Shiloh O’Reilly, Kiori Mirza Waldman, Charlie Zeltzer
Kanada / Korku / 87 Dk.
